foi a delicadeza da linguaxe
milenaria dos abanos
a que ancorou aos namorados
a existir no gume da lingua
e arrincar as feridas.
Ou a alma do mundo a remoer na consciencia
Publicado por
Danilo
ás
01:19
Etiquetas: literatura, poemas, poesía
0 comentarios:
Publicar un comentario en la entrada