Michel de Montaigne

Non sei eu que mal lle faría a poesía

ao señor Michel do castelo de Montaigne.

Que fixo dela o único paxaro engaiolado

do paraíso das letras;

certo que é a ave máis prezada,

simple e discreta coma o pardal

evocadora coma o voo gracioso das garzas,

mesmo misteriosa coma o quetzal,

certo é, por iso, que ninguén, pensador ou acólito

debera nunca, nunca xamais

facer do verso un eterno loito

e nunca cortarlle as ás.

xogade pois, xograres,

a poesía é puro xogo