1.23.2012

Michel de Montaigne




Non sei eu que mal lle faría a poesía
ao señor Michel do castelo de Montaigne.
Que fixo dela o único paxaro engaiolado
do paraíso das letras;

certo que é a ave máis prezada,
simple e discreta coma o pardal
evocadora coma o voo gracioso das garzas,
mesmo misteriosa coma o quetzal,

certo é, por iso, que ninguén, pensador ou acólito
debera nunca, nunca xamais
facer do verso un eterno loito
e nunca cortarlle as ás.



xogade pois, xograres,
a poesía é puro xogo

No hay comentarios: