2.02.2012

Loito

Hoxe é día 2 de febreiro. Para min un día de looito que sempre chega metido entre o inverno. Como sen avisar. Cando caio na conta de que este día se chantou diante miña sen que eu poida facer nada por esquivalo, é cando me sobreveñen todos os recordos que gardo no máis fondo, nese lugar onde se levan gardados os cravos dos que Rosalía fala.

Marquei no calendario este día como a xornada na que o mundo se volve un caos. E acostumei o corpo e vivir a contrasentido. Esta é a miña marca. O sinal que levo gravado a ferro.

No hay comentarios: